چدن (Cast Iron) یکی از مهمترین و پرکاربردترین آلیاژهای آهنی است.
چدن (Cast Iron) یکی از مهمترین و پرکاربردترین آلیاژهای آهنی است که عمدتاً از آهن (Fe)، کربن (C) و سیلیسیم (Si) تشکیل شده است. وجه تمایز اصلی چدن با فولاد، درصد کربن بالاتر آن است؛ به طوری که آلیاژ آهن با کمتر از ۲ درصد کربن را فولاد و با ۲ تا ۶٫۶۷ درصد کربن را چدن مینامند. در چدنهای معمولی، میزان کربن بین ۲ تا ۴ درصد و سیلیسیم بین ۱ تا ۳ درصد متغیر است .
وجود سیلیسیم در این آلیاژ، نقشی کلیدی ایفا میکند. این عنصر با ترویج تشکیل یک لایه اکسیدی چسبنده بر سطح، مقاومت به خوردگی و اکسیداسیون چدن را به طور چشمگیری افزایش میدهد. به همین دلیل، چدنها عموماً در مقایسه با بسیاری از فولادها از مقاومت خوردگی بالاتری برخوردارند . علاوه بر این، چدن به دلیل داشتن نقطه ذوب پایینتر نسبت به فولاد خالص، سیالیت بسیار خوبی در حالت مذاب دارد و به راحتی در قالبهای پیچیده ریختهگری میشود. این ویژگی، همراه با قابلیت ماشینکاری بالا و مقاومت عالی در برابر سایش، چدن را به یک ماده مهندسی ارزشمند تبدیل کرده است .
یک تحول اساسی در سال ۱۷۰۹ توسط آبراهام داربی در انگلستان رخ داد.
تاریخچه مختصر چدن
استفاده از آهن به هزاران سال پیش بازمیگردد، اما تولید چدن به شکل صنعتی به قرنها بعد موکول شد. شواهد باستانشناسی، آغاز عصر آهن را در مناطقی از بینالنهرین و آناتولی نشان میدهد، اما نقطه عطف در تاریخ چدن به اروپای قرون وسطی بازمیگردد. پیشرفت کورههای ذوب آهن در اروپا، به ویژه از قرن هشتم میلادی در اسپانیا و سپس در سایر کشورها، راه را برای تولید انبوه آهن و چدن هموار کرد .
یک تحول اساسی در سال ۱۷۰۹ توسط آبراهام داربی در انگلستان رخ داد. او با موفقیت از کُک (که از زغالسنگ به دست میآید) به جای زغالچوب به عنوان سوخت در کورههای ذوب استفاده کرد. این نوآوری، تولید آهن را ارزانتر و در مقیاس وسیعتر ممکن ساخت و انقلابی در صنعت ریختهگری چدن ایجاد کرد . از آن زمان به بعد، چدن به سرعت جای خود را در صنایع مختلف از جمله ساختمانسازی (معماری چدنی قرن ۱۸ و ۱۹)، لولهکشی شهری و ساخت ماشینآلات صنعتی باز کرد .
چدن، این آلیاژ باستانی اما همچنان مدرن، سفری شگفتانگیز از کورههای ذوب صنعتی تا قلب آشپزخانهها داشته است.
نتیجهگیری
چدن، این آلیاژ باستانی اما همچنان مدرن، سفری شگفتانگیز از کورههای ذوب صنعتی تا قلب آشپزخانهها داشته است. چه به عنوان بلوکهای سیلندر قدرتمند در صنعت خودرو و چه به عنوان تابههای محبوب در دستان یک آشپز خانگی، چدن به دلیل خواص منحصر به فرد خود مانند دوام بالا، توزیع عالی حرارت و قابلیت ریختهگری بینظیر، جایگاه خود را تثبیت کرده است. اگرچه ظروف چدنی نیاز به مراقبت بیشتری نسبت به رقبای مدرن خود دارند، اما با اندکی توجه و پیروی از اصول ساده نگهداری، میتوانند به عضوی جداییناپذیر و ماندگار در آشپزخانه تبدیل شوند و تجربهای لذتبخش و اصیل از پخت و پز را برای سالهای طولانی فراهم آورند.
